مدیسه (قلم دست)
با ادبیات و عشق و احساس پیمان بسته بود؛ اما دست آخر او را رها کرد و رفت و زندگیش را هم برد.
به او گفتم: زندگی همین هست؛ فراز و نشیب و آمیخته به بلاها و سختیها ! راهی نیست جز صبر...
تقدیم به جواد عزیز
4پسند0نظر1
فنجون
داستانهای دیگر این نویسنده
4 ماه پیش
مدتها بود قلم در دست نگرفته بود. بگومگو با همسر و دردسرهای طفل نوپا یک طرف؛ همسایهای ناراحت و نابکار طرف دیگر. شب قدرش تمام شد و یک جمله دوباره دلش را قلقلک داد: تا میتوانی بنویس!
10
6 ماه پیشیخچال ساید روی کول گذاشت. پله اول رو که بالا رفت، حس کرد بواسیرش زد بیرون. بغض گلوش رو گرفت و زیر لب فریاد زد آهسته: آی مادرجان! پله دوم رو بالا رفت، یاد جهيزيه دخترش افتاد...شکست. مزد دستش رو گرفت؛ اما جان و تنش هنوز میسوخت...
40
6 ماه پیشتماس گرفته بود و التماس بخشش داشت: بخشیدن هفت میلیون دیه. با خودش فکر میکرد: ببخشد یا نبخشد؟ ببخشد، چه تضمینی هست دوباره جسارت نکند؟ و نبخشد، باید منتظر آتش انتقام باشد. دو راهی عجیبی بود که به این عبارت رسید: در عفو، لذتی است که در انتقام نیست.
100
6 ماه پیشبین دو راهی مانده بود: شکایت یا باج دادن؟ شکایت یا زن و فرزند؟ در نهایت انتخاب کرد؛ ولی راه سومی که از این دو عبور نکند: صبر.
70
یک سال پیشموی سگها جلوی خانهاش ریخت. تذکری محترمانه در پیامک داد و درخواست آبکشی. فحشهای رکیک و تهدید، جوابش بود. با خودش گفت: به وقتش با دادگاه، جوابت را میدهم حراملقمه!
91