لایرا
من نمردم،فقط قیافم این شکلیه..!
در سکوت بغضهایم، هنوز میدرخشم
انکار نکن مرا، من خسته ام.
6پسند0نقد0
فنجون
داستانکهای دیگر این نویسنده
10 ماه پیش
در آغوشم بگیر و نجاتم بده، قاتلی به دنبال من است که گاه به گاه در آینه ها میبینمش ...!
80
10 ماه پیشمن در حال نگاه کردن به او قبل مرگم ، وقتی اون می دونست آخرین دفعه است ولی من نه...
30
10 ماه پیشاز او پرسیدم: چرا باید آرزو کرد وقتی همه چی از قبل تو سرنوشتمون نوشته شده؟ او لبخندی زد و گفت: شاید تو بعضی از صفحات نوشتم هرچی آرزو کرد...
40
10 ماه پیشگفت از حالت بگو... -گفتم: "گهی گریان،گهی خندان،گهی چون ابر سرگردان، گهی عاقل تر از عاقل گهی نادان تر از نادان..."
70
10 ماه پیشموسیقی و دعوا و خشم و غضب بیهوده است در آخر این منم که دوباره به نوشتن پناه آوردم.
50
نقدها
هنوز نقدی ثبت نشده است
نقدهای این داستانک اینجا نمایش داده میشوند.