قشنگی زندگی همونجاست که فکر می‌کنی هیچ راهی برای نجات روحت نیست ولی یهویی به نور کوچولو نجاتت میده آن نور کوچک، مثل نسیم صبحگاهی، آرام به جانت می‌وزد و زخمت را نوازش می‌کند؛ امید پنهان میان تاریکی، که دوباره تو را با زندگی آشتی می‌دهد.