او ماه بود؛ گاهی کامل و پر نور، گاهی زخمی و رنگ پریده، اما این چیزی از ماه بودنش کم نمی کرد. ماه برای آسمان همیشه ماه است. در اوج تنهایی و تاریکی شب‌ها، ماه با همه زخم‌ها و کم‌رنگی‌اش، نگاهش را به دل ستاره‌ها می‌دوزد؛ تا امید در دل آسمان بدرخشد.