گاهی حس می‌کنم میان سایه‌هایم کسی قدم می‌زند. چشمانش شبیه من است، اما نگاهش چیزی را پنهان می‌کند. شاید منم… شاید کسی‌ست که روزی از درونم فرار کرده. در سکوت نیمه‌شب، صدایش زمزمه‌ی باد است، کسی که خاطراتم را در دل شب جای گذاشت. همان من، خودِ من.