آدم بعضی از غم و دردهاش رو فراموش نمی‌کنه. اون‌هارو در آغوش می‌گیره، سال‌ها همراهشون بزرگ می‌شه و با مرور زمان، باهاشون زیر خاک می‌ره.

"روزها و زمان طوری داره به سرعت می‌گذره که انگار مسابقه‌ی فرمول یکه، نه زندگی برای آدم‌هایی که می‌خوان زندگی کنن و تجربه بسازن یا حتی، یادش بگیرن. آخرش چی می‌شه؟"

"منم دوست داشتم کسی باشم که همراه اون برای آینده‌ت رویاپردازی می‌کنی، نه کسی که با نفرت ازش یاد می‌کنی."

"به معنای واقعی، کتاب خوندن، نوشتن، فیلم دیدن و آهنگ گوش دادن، نجات دهنده‌ست."

"اعتمادی که شکسته بشه، به همون اندازه می‌تونه قلبت رو بشکنه."