ویولت
"روزها و زمان طوری داره به سرعت میگذره که انگار مسابقهی فرمول یکه، نه زندگی برای آدمهایی که میخوان زندگی کنن و تجربه بسازن یا حتی، یادش بگیرن. آخرش چی میشه؟"
5پسند5نقد0
فنجون
داستانکهای دیگر این نویسنده
10 ماه پیش
آدم بعضی از غم و دردهاش رو فراموش نمیکنه. اونهارو در آغوش میگیره، سالها همراهشون بزرگ میشه و با مرور زمان، باهاشون زیر خاک میره.
80
10 ماه پیش"هرچقدر هم بگذره، روزی آدمها کاری میکنن که بفهمی هیچوقت اونهارو نمیشناختی."
112
10 ماه پیش"منم دوست داشتم کسی باشم که همراه اون برای آیندهت رویاپردازی میکنی، نه کسی که با نفرت ازش یاد میکنی."
60
یک سال پیش"به معنای واقعی، کتاب خوندن، نوشتن، فیلم دیدن و آهنگ گوش دادن، نجات دهندهست."
130
یک سال پیش"اعتمادی که شکسته بشه، به همون اندازه میتونه قلبت رو بشکنه."
60
نقدها
تموم میشه ...
آخری وجود نداره همیشه ادامه داره دوباره و دوباره و دوباره ولی یه بار دیگه آخرین باره انتخاب میکنی که طرف خیری یا شر حالا با خودت بگو کدوم طرفی؟!
این سوال دیگه شاید مربوط به نسلهای بعدیمون باشن که بخوان طرف خیر باشن یا شَر. شاید هم به زندگیه بعدی خودمون برسه...
نگرفتی😁 الان دیگه آخرشه هر لحظه ممکنه آخرش باشه پس باید تا دیر نشده انتخاب بکنی و یه کاری کنی حتی به کوچیکی یه فنجون قهوه
درسته، باید زودتر آدم طرفش رو با یه تصمیم مشخص کنه، حالا هرچی که باشه...