روی میز کافه، دو فنجان چای داغ و تازه سفارش داده شده بود؛ اما مرد تنها پشت میز نشسته بود و به صندلی روبه‌رویی نگاه می‌کرد. پیشخدمت با تعجب جلو آمد و گفت: «آقا، مهمانتان نیامد؟ فنجان دومتان دارد سرد می‌شود.» مرد لبخندی تلخ زد و گفت: «او سال‌هاست که رفته… اما هر روز اینجا، با خاطره‌اش چای می‌نوشم. بعضی حضورها با نبودن تمام نمی‌شوند، انگار همیشه روبه‌روی آدم نشسته‌اند.»