چه از خوشی و چه غم ، من در این نوشته ها زاده شدم ؛ در لابه لای صفحات کتاب روییدم و از کلمات خاطره هایی مه آلود ساختم ...خاطره هایی که حتا بعد از سال ها هم توانستم آنان را بر مراد دلم بازسازی کنم و از آنها آشیانه ای نو بسازم . آری ، میان این هیاهو ی خیالم "آنان " بودند که گفتند نمی توانم .... حالا هم با آن زخم ها و نمی توانم ها تاجی بلورین بر سر نهادم . << دلقکی با آرزو های محال >>