گاهی تنها چیزی که نیاز داریم ، یک گوشه دنج ، صدایِ ملایمِ موسیقی و فنجانی قهوه است که تمامِ غبارِ روز را با خود ببرد . در این خلوت ، دیگر نیازی به نقش بازی کردن نیست ؛ فقط من هستم و این سیاهیِ عمیقِ قهوه که مثلِ آینه‌ای ، تمامِ افکارم را پیشِ رویم می‌چیند . یک لحظه توقف ، برایِ خودِ واقعی‌مان ، میانِ تلخی و آرامش .