ملودی
دلم با ماندن بود ، راه اما راهِ رفتن ؛
و تو ندانستی چه رنجیست ،
کشاندن تنِ خسته ای که خواهان ماندن بود . . .
8پسند0نقد0
فنجون
داستانکهای دیگر این نویسنده
3 روز پیش
ما هر روز چیزهایی را در قلبِ خود دفن میکنیم که روزی تمامِ قلبمان را برای آنها گذاشته بودیم .
40
4 روز پیشدر من شعریست خراشیده بر روی دیوارهای گلویم ؛ هیچکسی آن را نشنیده ، ولی آنجاست .
60
13 روز پیشآیا ندیدی خورشید از دستان کسی که دوستش داری طلوع میکند؟
71
19 روز پیشچشمهایت مثلِ غزلی است که مولانا سروده باشد و چاووشی آن را بخواند . . .
70
یک ماه پیشاما تنهایی زیباتر از آنچه بود که فکر میکردم و البته بی آزارتر و مهربان تر ، هرچند که گاهی بسیار از آن میترسم ولی میدانم عاقبت هیچ زخمی بر تن من نخواهد گذاشت . . .
82
نقدها