امروز کسی را کشتم. در حال فرار بود مستقیم تیر را با مهارت خاصی در پشت سرش فرود آوردم. جسم بیجانش بر زمین افتاد خونش در چند لحظه روی زمین سرد پخش شده. بی گناه بود، فقط رهگذری ساده بود که در زمان اشتباهی در مکان اشتباهی قرار گرفته بود. وقتی دوباره بالای سرش قرار گرفتم با همان بی احساسی پیشین، چند تیر دیگر در سرش شلیک کردم. این طبیعت من است. هیچ کس هم نمی تواند به من خرده بگیرد. چرا که من یک اسلحه هستم. اسلحه میان انسان ها تفاوتی نمی گذارد. فقط کارم را انجام می دهم و اختیار ندارم.