می‌گردی، بین فلسفه می‌گردی، لابه‌لای ادبیات می‌گردی، درون سینما می‌گردی، میان موسیقی می‌گردی، بلکه فيلسوفی تو را یافته باشد، ادیبی تو را نوشته باشد، فیلمسازی تو را ساخته باشد، موسیقی‌دانی تو را نواخته باشد.

-بیخیال، کی به عواقبش اهمیت می‌ده؟ +عقل سلیمِ من اهمیت می‌ده!

-تو حتی نمی‌دونی اون چی هست، مگه نه؟ +مهم اینه که اونم نمی‌دونه من چی هستم.

-ما گیر افتادیم، مگه نه؟ +نه، فقط داریم یه استراحت اجباری می‌کنیم.

-این خیلی احمقانه‌ست. +احمقانه‌ترین کارهایی که کردیم، بهترین خاطراتمون شدن.