اویی که حسادتش را میکنی، روزی مقابلم نشست و بدت را گفت. ساعتی ذکر سخنش تو بودی و کاستی هایت. لب حوض بودیم. دستم را در آب چرخاندم و پرسیدم: این هارا میگویی که به کجا برسی؟ گفت : به دوست داشتنت. به اینکه او لیاقتت را نداشت، اما من دارم. میخواستم حرصت را در بیاورم که بعد از چند روز، آمدم، مقابلت ایستادم و با پررویی ، فخر فروختم که: بعد از تو، دیگری هم دوستم داشت. بهتر از تو! اما نگفتم، من دیگر کسی را مانند تو نمیخواهم. و نگفتم که آن روز، لب حوض، چطور کوبیدم در دهان کسی که بدت را بگوید و بعد از تو، ادعای خاطر خواهی ام را داشته باشد. " داستان کوتاه: لب حوض "