نرگس
زندگی لجنزاری ست و من کودکی
که امیدم را مثل توپ به سمت آن فرستادم و حالا
برای توپی که پر از لجن شده گریه کنان نزد مادرم میروم.
6پسند0نقد0
فنجون
داستانکهای دیگر این نویسنده
یک ماه پیش
نویسندگی کار دشواری بوده و هست. آه، مخصوصا اگر بخواهی اثرت را منتشر کنی. پس: سرو خمیده ام فعلا از محضر شما مرخص میشود تا روزی دیگر که برگردد ( ان شاالله).. 🎀🌟 _ اطلاعیه های نویسنده "نرگس".
81
یک ماه پیشحالم خوب نیست شاید احتیاج دارم یک فنجان چای با مرگ بنوشم.
112
یک ماه پیشغم میبارد از سر و روی کلماتم با احتیاط وارد داستان هایم شوید.
10
یک ماه پیشسر قبرت نشستم و حرف زدم.. گفتم: یادت است؟ کودکی هایمان خاک بازی میکردیم و من همیشه از این بازی متنفر بودم و تو عاشقش؟ آنقدر عاشق خاک بودی که زودتر از من به آن پیوستی.. _سرو خمیده ام_
110
یک ماه پیشوقتی که تورا به خاک میسپردند کجا بودم من؟ خاکی که روی تو ریخت، کاش بر سر من میشد داداش. _سرو خمیده ام_
40
نقدها