هنر فقط وابسته به زیبایی نیست، گاهی از درد جوانه می‌زند. گاهی همان درد، مانند یک شکوفه گیلاس رشد میکند، قلبی را شکاف می‌دهد و از آن بیرون می‌رود. زمانی که بتوان تاریکی را دید، شکاف نور را میتوان حس کرد. آخر تمام قصه‌ها با به خوبی و خوشی زندگی کردند، تمام نمی‌شود. برخی از آنها با درد و اشک تمام می‌شود. دردی که تا سالها یادت می‌ماند؛ اما اگر درد نبود، هنری هم باقی می‌ماند؟