"آن سوی در" همه میگویند میفهمند، اما کسی که متوجه شود ساکت میماند. همه فقط تظاهرند ظاهر زیبا، کلمات تسکین دهنده. آیا کسی هست بتوانم به او تکیه کنم؟ کسی که چیزی نگوید، فقط یک گوش برای شنیدن و یک شانه برای گریستن. آیا آن سوی در کسی منتظر من میماند؟ پشت به پشت در تکیه دهیم و در سکوت حرف بزنیم. میتوانی نامه ای از زیر در به سمتم بفرستی؟ برایم بنویس کنارم میمانی حتی اگر این قول شکسته شود من نامه را نگه میدارم و تا صبح با خواندنش اشک میریزم.