در رویا هایم بودی، در کابوس هایم بودی، در شب هایم حضورت را میبینم، در لابهلای درد هایم گمشدهای، در فریاد های بیصدایم اولین صدا نامِتوست...
پس چرا خودت نیستی؟!
برگرفته از یکی از داستان های خودم...
به قلمِ « شیوا »
4پسند0نظر0
برای شرکت در گفتگوها و نشان دادن پسند، از اپلیکیشن فنجون استفاده کنید.