میخواهم بروم. اما خاطرات راه را بسته. خاطراتی که نجوای بی‌حاصل امید سر‌ می‌دهند.

شاید باید بگویم مردنی‌ام تا واقعا به حرف هایم گوش دهید و لحظه شماری برای پایانش نکنید.

و صدای تو گواه شد دل در آب‌عشق رها ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌کنم.

کاش می‌شد میان صفحات بعضی کتاب ها غرق شد و هیچگاه برنگشت.

علت درد من تویی، اما چرا دوایش هم هستی؟ درد بی درمان و لذت بخش من.