از آسمان تاریک شب پرسیدم : 《چرا شعله ها کم‌سو میشن اصلا زندگی یعنی چی》 آسمان شب به آرامی جواب داد: 《مادری درحال تماشای بچه هاشه که دارن گرسنگی میمیرن و تنها برای یکیشون غذا هست درحالی که حتی خودشم داره از گرسنگی میمیره این یعنی زندگی، جنگ تموم شده و اون هایی که تسلیم شدن تا زنده بمونن به بردگی گرفته میشن و توی رینگ وادار به کشتن هم میشن درحالی که شمشیر توی دستشون ملرزه این یعنی زندگی ، یه مرد زنشو دوست داره ولی درکنار اون احساس تنهایی میکنه یک روز توی بازار زن زیبایی بهش لبخند گرمی میزنه و مرد شک میکنه که بهش لبخند بزنه یا نه این هم یعنی زندگی.》 به فکر فرو رفتم و از آسمان تاریک پرسیدم: 《پس زندگی یعنی انتخاب؟》 آسمان خندید و گفت: 《زندگی یعنی میل ،میل به زندگی داشتن همان جوری که میل باعث به وجود آمدن ستارگان زیبا در تاریکی زشت شب شده 》