نَوا …
اما قشنگ می شد اگر پروانه ای رها در اسمان می بودم
بال می زدم و بال می زدم
با زیبایی بال هایم برای همه فخر می فروختم
با لذت میان گل ها پرواز می کردم
گویی حسرت پروانه بودن را هم می خورم
9پسند0نظر0
فنجون
داستانهای دیگر این نویسنده
3 روز پیش
میدانی من تا دیروز فکر می کردم دنیا بی رحم است اما اکنون می فهمم هیچ چیزی بی رحم تر از خودم نیست ان هم به خودم …
40
3 روز پیشهر یک از ادم های اطراف را می نگرم تنها چیزی که برایم نامفهوم است ظاهر و چهره انهاست اما قصه هایی در میان پیچ و خم صورتشان اشکار است ؛ چشمانی مملو از فریاد دارند . رنجی عمیق در پس پرده لبخند هایشان خوابیده … میخواهند پنهانش کنند ، منتها زیادی نمایان است . بازیگران قهاری هستند ادم ها …ولی این خطوط عجیب پهنان نخواهد ماند …
30
8 روز پیشروز ها و شب ها می گذرند … اما بعضی روز ها ، از جنس زمان نیستند . یک روز است که هر سال از کنار همه روز ها عبور می کند . اما برای من ، همان اغاز ِ همه چیز است . همان روزی که جهان ، بی انکه بداند ، بهترین هدیه اش را به من داده بود .
41
10 روز پیش_ دوستش داری ؟ _ نه _ پس برو _ نمیشه _ چرا ؟ وقتی عاشق نیستی _چون نمیخوام عاشق باشه …
20
10 روز پیشسرد ترین دل ها هم با حضور نور دوست داشتن کسی ارام ارام گرم می شود
70