نَوا …
اما قشنگ می شد اگر پروانه ای رها در اسمان می بودم
بال می زدم و بال می زدم
با زیبایی بال هایم برای همه فخر می فروختم
با لذت میان گل ها پرواز می کردم
گویی حسرت پروانه بودن را هم می خورم
9پسند0نقد0
فنجون
داستانکهای دیگر این نویسنده
14 روز پیش
قلبش مچاله شد از تمام ترک های ریز و درشت روحش روحش تکه تکه شد از تمام خورده ریز های قلبش
30
14 روز پیشحسرت کلمه ایست که یاداور تمام نداشته هایت ، تمام نرسیدن هایت ، تمام غم هایت است
20
14 روز پیشهر چیزی ازرش جنگیدن نداره شاید چون زمان عجوله ، بی رحمه …
30
14 روز پیشمن مانده ام و دنیایی که مرا نمی فهمد مرا می بیند ، می شنود ، لمس می کند اما نمی فهمد …
50
16 روز پیش«زندگی» های متفاوت ؛ «تجربه»های متفاوت ؛ «راه» های متفاوت اما ، «پایان» هایی مشابه هم انتهایی اشنا با سودی زیان دار …
10
نقدها
هنوز نقدی ثبت نشده است
نقدهای این داستانک اینجا نمایش داده میشوند.