قدمی برداشت و نزدیک تر شد‌. - گناه من چیه؟ چرا اینکارو با من می‌کنی؟ - می‌دونم که خیلی سخت و دردناکه. اینکه بمیری تا یه نفر دیگه رو زنده نگه داری. من تا دم مرگ رفتم و زنده برگشتم اما حالا نوبت توئه . بخشی از رمان اکو که چند وقت دیگه منتشرش خواهم کرد*

شب را به صبح می‌رساند و صبح را به شب. به راستی این جوان چه دلخوشی‌ دیگری دارد؟

- دلت برای اون روزا تنگ میشه؟وقتی که با هم بودیم خیلی خوب بود. - معلومه که نه. تو دلت برای وقت هایی که الکی زمانتو هدر میدی تنگ شده؟

- دو خط موازی هیچوقت به هم نمی‌رسند؛ دقیقا مثل من و تو. پس دیگه تلاش نکن که کنار هم بمونیم. من مزاحم تو ام و تو سد راه من.

به خودت شب بخیر بگو و بخواب. نذار نتیجه اون شب بخیر هایی که بهش گفتی و چیزی ندیدی دوباره یادت بیاد.