مایآ
آدم ها، تمام طول هفته را منتظر جمعه، تمام طول سال را منتظر تابستان، و تمام طول عمرشان را منتظر خوشبختی میمانند..(:
19پسند0نقد0
فنجون
داستانکهای دیگر این نویسنده
یک ماه پیش
مدام با خودش میجنگید و هربار از خودش شکست میخورد... .
90
2 ماه پیشهمهچیز با تنهایی شروع شد؛ غذا میخورد، اما هیچ طعمی را نمیفهمید. گریه میکرد، اما احساس ناراحتی نداشت. میخوابید، اما همچنان خسته بود.
30
2 ماه پیش_بالاخره بخشیدیش؟ _آره. _پس چرا هنوز غمگینی؟ _خب...بخشیدن، گذاشته رو عوض نمیکنه!
113
2 ماه پیشکودکی چیز عجیبی بود. آن روزها فکر میکردیم خوشبختی یعنی زودتر بزرگ شدن. میخواستیم هرچه زودتر مستقل شویم. هرچه زودتر تصمیم بگیریم. هرچه زودتر کسی شویم. هیچکس به ما نگفت که یک روز، وسط یک عصر معمولی، دلت برای زمانی تنگ میشود که بزرگترین نگرانی زندگیات گم شدن یک مداد یا تمام شدن تعطیلات تابستان بود. هیچکس نگفت بعضی چیزها فقط یک بار اتفاق میافتند. فقط یک بار کودک خواهی بود.
71
2 ماه پیش_ازم ناراحتی؟ _نه. _پس چرا اینجوری نگام میکنی؟ _دارم سعی میکنم یادم بیاد قبلاً چرا دوستت داشتم... .
100
نقدها
هنوز نقدی ثبت نشده است
نقدهای این داستانک اینجا نمایش داده میشوند.