یوشینوکیا.
آفتاب، عاشقانهترین روشنیها را به اقیانوسها هدیه میداد. اما با هر بوسهی سوزانش بر تنِ همیشه زندهی دریا، او بیشتر در اجل خشکسالی، غرق میشد.
14پسند0نقد0
فنجون
داستانکهای دیگر این نویسنده
4 ماه پیش
ای، کاش کمی بیشتر همراهش میماند و کاش کمی بیشتر او را به زندگی وا میداشت. اما چه حیف که اقیانوس ظلمت هر لحظه بیرحمانهتر از قبل اوج میگرفت و مرز بین حضورشان را ملموستر از همیشه، به دخترک نشان میداد.
60
5 ماه پیش- اگر یه گاو زرد و صورتی میدیدی چیکار میکردی؟! - فرار میکردم. - فرار؟ چرا؟! بنظر من که خیلی ناز میشد! - چیزهایی که بیهدف، نظم طبیعت رو بهم بزنن هرگز "ناز" نیستن.
121
5 ماه پیش«دیروزهای زیادی آمد و رفت. اما هرگز خاطرات امروز را با خود به دوش نکشید. اگر به طعمِ تلخِ دهانم، زمانِ بیشتری میدادم؛ آیا بالاخره فردای نو رسیده، سنگینی بار گذشته را به دیروز میسپارد؟» آب دهانش را قورت داده؛ باری دیگر، بر روی صفحهی دفتر خوابید.
131
نقدها
هنوز نقدی ثبت نشده است
نقدهای این داستانک اینجا نمایش داده میشوند.