زمانی که قلم به دست بگیری توانایی خلق هر چیزی را داری تو، خدای دنیاهایی هستی که از هیچ، می‌آفرینی... کلمات، چون جادو، کوه‌ها را جابه‌جا می‌کنند رنگ‌ها از نوک قلمت می‌بارند و روح‌های خسته، در باغ‌های خیالت جان می‌گیرند قلم تو، شمشیر بی‌مهری زمان را می‌شکند دنیایی نو، از دل سکوت تو زاده می‌شود