سخت است درد دارد عذاب‌آور است تکیه‌گاه؟ کدام تکیه‌گاه؟ آنان که در لبخندشان مهربانیست و در نگاه‌شان، خنجری که از تیزی برق می‌زند. تنها، زیر بار سایه‌های پنهان، نفس می‌کشم. انتظار دستی گرم، اما باد سردِ بی‌مهری می‌وزد. کجا پناهی، وقتی دیوارها هم خیانت می‌کنند؟ فقط سکوت و این قلب خسته که هنوز می‌تپد...