گر روزی پذیرفتم که هنگام نوشتن کلمه‌ای به من فکرنخواهی کرد؛ بی‌سر و صدا همانند باد خواهم برفت. در سکوت شب، قبل از طلوع آفتاب محو می‌شوم مانند آخرین ستاره‌ی در آسمان ظلمت گرفته. تو را سرزنش نمی‌کنم، هیچ‌گاه؛ ولیکن بدان شاید اگر می‌گذاشتی می‌توانستم روح‌ات را نوازش کنم...