در دنیایی که ذهنم با دیگران همسو نیست، تنهایم… اما همین تنهایی، دریچه‌ای است به جهانی دیگر جهانی که در آن، افکارم آزادانه پرواز می‌کنند و رنگ خودشان را دارند. شاید همین تفاوت، گنجی باشد که مرا از تکرارِ تکراری‌ها نجات می‌دهد...