به سال ها پیش در این سرزمین شکوه و عظمت بود ، نه چیزی جز این سفره ی خانه ها رنگین بود شادی و خوشحالی ، زندگی همین بود برکت زندگی بود در هر آشیانه شیرین ترین زبان دنیا بود ، فارسی آمیانه روزگاران همی تند میگذشت زیبا بود همه کوه ، آسمون و دشت آرامش بود بدون بوم و بنگ چه خوش بود دوران ، بدون جنگ بجای جنگل و سرسبزی نبود بیابون روز جمعه جای جشن ، خالی نبود خیابون حراسی ز فقر و گرانی نبود اما اینگونه شد دیار بسی زود :)