مهلا
دیوانگی لبخند میزند و من از آن طرف خیابان با ذوق برایش دست تکان میدهم!
27پسند3نقد1
فنجون
داستانکهای دیگر این نویسنده
17 روز پیش
مادر گفت دهانم را ببندم. پذیرفتم. او از شنیدن حقیقت بیزار است. به خصوص حقایق مربوط به پدر. صفحهی ۵
40
17 روز پیشامروز دیدم که او مقابل چشمانم مرد. ناراحت شدم؟ البته. اما باید پذیرفت که همهی انسانها روزی میمیرند. برخی به دست خدایشان، و برخی دیگر به دست من. صفحهی ۷۱
60
2 ماه پیشپرسید: بزرگترین نعمت عالم چیست؟ گفتم: اشک. - چرا اشک؟ - اگر اشک نبود چگونه برای پسر فاطمه میگریستم...
280
3 ماه پیشپسرک افتاد. مادر خندید. و او یاد گرفت دیگر هرگز نیفتد...
220
3 ماه پیشو من تنها کسی بودم که بهجای چاقو زدن بر تنت، بوسه بر لبانت زدم؛ اما تو باز هم مرا مقصر زخمهایت دانستی.
273
نقدها
همان دیوانگی که لبخندش به آدم جرأت خوشبینی میدهد؟
سلام محبوبم دلتنگت بودم بدون تو انگار جهان زیادی عادی بود 🧸
مگر عیب است که به دنبالش باشی؟ و چند لحظهای را با او بدون فکر به دنیا سرخوش بگذرانی.:)