مهلا
و من تنها کسی بودم که بهجای چاقو زدن بر تنت، بوسه بر لبانت زدم؛ اما تو باز هم مرا مقصر زخمهایت دانستی.
27پسند3نقد2
فنجون
داستانکهای دیگر این نویسنده
17 روز پیش
مادر گفت دهانم را ببندم. پذیرفتم. او از شنیدن حقیقت بیزار است. به خصوص حقایق مربوط به پدر. صفحهی ۵
40
17 روز پیشامروز دیدم که او مقابل چشمانم مرد. ناراحت شدم؟ البته. اما باید پذیرفت که همهی انسانها روزی میمیرند. برخی به دست خدایشان، و برخی دیگر به دست من. صفحهی ۷۱
60
2 ماه پیشپرسید: بزرگترین نعمت عالم چیست؟ گفتم: اشک. - چرا اشک؟ - اگر اشک نبود چگونه برای پسر فاطمه میگریستم...
280
3 ماه پیشپسرک افتاد. مادر خندید. و او یاد گرفت دیگر هرگز نیفتد...
220
4 ماه پیش- تو بهطرز عجیبی زیبایی. + میدونم. - میدونی؟! + تابهحال به خودم توی آینه نگاه کردم، سرورم. "نارسیوس"
409
نقدها
عالی بود!
مرسیییی :)
اشتباه من این بود که فکر کردم بوسه با چاقو فرق دارد 😔
واقعا...
عیوای بر من ))))
:)))))