یگانه
-هی اون چیه؟ دفترچه خاطراته؟
دستش را به سمت دفتر برد، دستم بیاراده مانند زبان قورباغه به دفتر چسبید و آن را به سمتم کشاند.
-سر منو بزن اما به دفترم دست نزن!
هیچ دلم نمیخواست آن را ببیند، آخر نامش بر تمام صفحات نقش بسته بود.
11پسند1نظر1
فنجون
داستانهای دیگر این نویسنده
16 ساعت پیش
خواست من این بود که میان ذوق کلماتت بمیرم.
60
16 ساعت پیشآدم ها میآمدند و میرفتند، و من میان آنها به دنبال دوای دردم بودم غافل از اینکه آنها خود درد بودند.
20
16 ساعت پیشکاش زودتر میفهمیدم که هیچکس بهتر از من مرا درک نمیکند.
20
24 روز پیشدارایی ما چیزی نبود جز رویا و امید.
112
24 روز پیشوقتی مرا آوار خاطرات کشت کجا بودی؟
90