_ بغض توی گلو گیر می کنه ماری ، اما نفرت توی چشم ها و تو موفق شدی! بلاخره اون بخشی از وجودم رو به نمایش گذاشتی که همیشه ازش بی زار بودم... اونم نفرت ورزیدن به تو!

ما، همان ستارگانیم. همانان که پس از مرگ نیز در آسمان شب ننگین شما، به درخشش ادامه می دهند. نه آن پروانه ی بیچاره ای که بال های آزادی اش را در شعله ی ناچیز شمع وجودتان به خاکستر می نشاند.