دستانش سرد بود مانند نگاهش کلامش دیگر آرامش نمیداد دیگر با شوق از دل مشغولی هایش سخن نمیگفت مرا گرم در آغوش نمیگرفت نه آنگونه که در زمان های قدیم بود دانستم که در قلبش مرده ام در حالی که هنوز هم کنارش نفس میکشم