لِنا
علی رفت و غم ماند،
پدر رفت و ما ماندیم،
حال اشک یتیمهایش دلها را به خون کشیدهاند.
12پسند0نقد0
فنجون
داستانکهای دیگر این نویسنده
6 ماه پیش
در زمان کربلا آنهایی رستگار شدند که پیش از حسین، با مسلم حسین بیعت کردند... شما مسلم مهدی را از دست دادید!
150
6 ماه پیشسگها به دهاتشان رفته بودند و همچنان از وحشت گرگ جنگل که حتی آنجا هم نبود واق واق میکردند... به خاطر همین میگویم، خوف از شکوه، بلند مدتترین نوع قدرت است!
131
6 ماه پیشقلمت خاریست بر چشم آنها، به جوهر خون دلت آغشته کن و فریاد بزن قائم را...
160
6 ماه پیشیا قمر حسین... قمرم رفت، با آسمان خونیام چه کنم؟ دستی بر سر یتیمهای علی بکش، امیرعلقمه
140
6 ماه پیشزیر سایهی پروردگار بال گرفتهام من، با عشق پدرمان ایلیا و اشک برای شاه کربلا، از حق میپرسی؟ من پدر را نشانت میدهم، بیخود نیست گاه او را خدا میخوانند!
112
نقدها
هنوز نقدی ثبت نشده است
نقدهای این داستانک اینجا نمایش داده میشوند.