سپهر خلیق
آغوش گرم تو
زمستان را حیران می کند؛
پاییز را به تعظیم وا می دارد؛
بهار را زود تر از موعدش شکوفا می کند،
و تابستان را به حسادت می کشاند!
به راستی چیست این آغوش تو؟
4پسند0نقد0
فنجون
داستانکهای دیگر این نویسنده
7 ماه پیش
عزیزکم یادت هست آن سه شنبه بارانی؟ مرا کنار کشیدی و درِ گوشم، آرام، خیلی آرام، گفتی: اخلاقت بسیار بد است گفتی: آنقدر که جز من کسی دور و برت نیست. یادت هست؟ من چقدر خندیدم! مرا آنطور که همیشه می خواستم ستودی. وقتی تو باشی دیگر کسی در دنیا اهمیت ندارد!
100
7 ماه پیشساده می اندیشند پزشکان؛ می نویسند: هر هشت ساعت یک قرص! اصلا می دانند درمان چیست..؟! من در این شهر به دنبال طبیبی می گردم، که تو را تجویز کند؛ نسخه عشق بپیچد! «هر یک ساعت، یک نگاه!».
90
7 ماه پیشتو را دوست دارم نه فقط برای آنچه «تو» هستی؛ بلکه برای آنچه «من» هستم، هنگام بودنت! تو موثر ترین مکمل دنیایی!
100
7 ماه پیشنه منتظر پاییز می مانم، نه منتظر آمدن باران، به انتظار رقص برگ و باد هم نمی نشینم؛ من برای گرفتن دستانت منتظر هیچ اتفاقی نخواهم بود!
60
7 ماه پیشفکرش را بکن! اگر من عاشقت نمی شدم..؟ چقدر روزهای ابری بی معنی بود. من صدای برگهای افرا را در خیابان تشخیص نمی دادم، و کنجدهای بربری زیر زبانم مزه نمی کرد. میبینی؟ تو هستی و جهانم زیبا شده!
100
نقدها
هنوز نقدی ثبت نشده است
نقدهای این داستانک اینجا نمایش داده میشوند.