باران می‌بارید،هر قطره باران با قطره اشکهایش هم‌زمان بر زمین میچکیدند. گویی آسمان هم به حالش می‌گریست؛ آسمان هم به غم‌اش می‌نالید؛ و اینگونه بود که باران آبروی آن عابر را خریدار شد و گریه هایش را از دیده‌ها کتمان کرد...