این تنِ زخمخوردهام را به تیغش سپردم
تا درونِ خونریزش، ریشهیِ رستگاریام سبز شود.
او مُردم را چنان نوشت که گویی زندهترین واژهست
در کشتنم، مرا به ابدیّت پیوند داد.
پس زخمهایم را شفا نده، که این زخمها
نقشِ راهِ ستارههاست بر تنِ تاریکِ شبم.
او با هر ضربهاش، مرا کاملتر کرد
من در بسترِ مرگِ خویش، زاده شدم..!
نقدها
این تنِ زخمخوردهام را به تیغش سپردم تا درونِ خونریزش، ریشهیِ رستگاریام سبز شود. او مُردم را چنان نوشت که گویی زندهترین واژهست در کشتنم، مرا به ابدیّت پیوند داد. پس زخمهایم را شفا نده، که این زخمها نقشِ راهِ ستارههاست بر تنِ تاریکِ شبم. او با هر ضربهاش، مرا کاملتر کرد من در بسترِ مرگِ خویش، زاده شدم..!
قشنگترین متنی بود که امروز میتونستم ببینم✨
ممنون✨