کلمات در نگاه از حروف ساخته شده اند اما بعضی واقعا از احساسات ایجاد شده اند گاهی خوب و گاهی بد

احساس کلمه جالبیه احساس، مثل نسیم بهاری که آرام بر قلب می‌وزد، بی‌صدا اما عمیق؛ هر واژه را رنگی نو می‌بخشد و زندگی را معنایی جاودان می‌دهد.

بلاخره تونستم احساس واقعیم رو بگم و در میان سکوت تو، صدای قلبم شکفت؛ گل‌های امید در چشمانت جوانه زدند، شب بی‌پایان، از دوست داشتن رنگ گرفت.

دلم تنگه باسه چیزی که هرگز حسش نکردم شاید مهتابی که هرگز در شب‌های تنهایی نتابید یا صدایی که در گوش باد و باران گم شد دلم را به امید روشنایی می‌سپارم، حتی اگر ندیده باشم

مرگ مثل نسیم سرد پاییزی، بی‌مقدمه می‌آید و دل آدم را خالی می‌کند؛ اما امید مثل پرنده‌ای کوچک در گلویم آواز می‌خواند، هنوز، با هر طلوع جدید.