تو آخرین رهگذری بودی که راه را اشتباه آمدی بعد از آن دیگر هیچ‌کس مرا،حتی اشتباهی هم نمی‌خواست ‌:)

برای تو چه بگویم؟ بگویم زخمم آنقدر عمیق شده که میتوان در آن درختی کاشت؟ بگویم غمگینم و مرگ کاری نمیکند؟

زخم من پیش از من وجود داشت؛ به دنیا آمدم تا صاحب تن شود!

آدم جدید؟ نه ممنون من هنوز زیر آوار اونیم که یه روزی فکر میکردم خونمه...

تورا فراموش خواهم کرد و سپس دیگر چیزی مرا آنچنان غمگین نمی‌کند؛ زیرا تو منتهای غم را به من نشان دادی.