سایه ماه
چشمانم عزادار
دستانم یار خواه
پاهایم لرزان
و دلم شکسته
این زندگی من است......
5پسند0نقد0
فنجون
داستانکهای دیگر این نویسنده
7 ماه پیش
کلمات در نگاه از حروف ساخته شده اند اما بعضی واقعا از احساسات ایجاد شده اند گاهی خوب و گاهی بد
70
7 ماه پیشاحساس کلمه جالبیه احساس، مثل نسیم بهاری که آرام بر قلب میوزد، بیصدا اما عمیق؛ هر واژه را رنگی نو میبخشد و زندگی را معنایی جاودان میدهد.
30
7 ماه پیشبلاخره تونستم احساس واقعیم رو بگم و در میان سکوت تو، صدای قلبم شکفت؛ گلهای امید در چشمانت جوانه زدند، شب بیپایان، از دوست داشتن رنگ گرفت.
40
7 ماه پیشدلم تنگه باسه چیزی که هرگز حسش نکردم شاید مهتابی که هرگز در شبهای تنهایی نتابید یا صدایی که در گوش باد و باران گم شد دلم را به امید روشنایی میسپارم، حتی اگر ندیده باشم
30
7 ماه پیشمرگ مثل نسیم سرد پاییزی، بیمقدمه میآید و دل آدم را خالی میکند؛ اما امید مثل پرندهای کوچک در گلویم آواز میخواند، هنوز، با هر طلوع جدید.
20
نقدها
هنوز نقدی ثبت نشده است
نقدهای این داستانک اینجا نمایش داده میشوند.