از چه مرا زخم می‌زنی؟ من خود هزار پاره‌ام در این نبرد زندگی، تیغِ زمانه خورده‌ام مرا به تیر تازه‌ای، چرا نشانه می‌روی؟ من از هجومِ خاطره، هزار بار شکسته‌ام گفتم که آرامم ولی، این سینه دریای غم است من سهم خود را از جهان، به مرگ جان خریده‌ام