لورا(منمن)
به شکل عجیبی امروز از نزدیک ترسناکتر و غیرممکنتر از یک مهر به نظر نمیرسد. البته به این معنا نیست که ترسناک و غیرممکن نیست! فقط کمی کمتر از یک مهر
یا شاید آنقدر نزدیک شدم که ترس را احساس نمیکنم
۱۴۰۴/۱۰/۲۸
4پسند3نظر0
فنجون
داستانهای دیگر این نویسنده
2 ماه پیش
ی صبح دیگه ی صدای توی گوشم میگه: (ادامهش رو بگید ولی از متن اصلی متفاوت باشه)
43
2 ماه پیشمن طرفم را انتخاب کردم، نه انتقام نه فراموشی، نه سوناواری نه ریساری نه سیاه و نه سفید، من خاکستریام -از جمله تفکرات وِویین از کتاب خاکستری درمیان سیاه و سفید(میتونید چپترای اولش رو تو پروفایلم پیدا کنید)
30
2 ماه پیش-آخر کدام مخلوقی خالقی را میپرستد که خود مخلوق است مادر بهم نگاهی انداخت《هیکاری عزیزم داری با کی حرف میزنی؟》با یک لبخند پهن گفتم《متن کتاب بود》ابرو بالا انداخت:《شاید باید موضوعات کتابات رو بیشتر ... عاشقانه بکنی؟》 -ایول مامان میزاری کتاب عاشقانه بخونم!! ملکه را بوسیدم و پریدم سمت کتاب خانه
50
2 ماه پیشبه دخترک نگاه کردم: تو برای استاد شدن زیادی جونی -تو هم برا شازه بودن زیادی احمقی -چه ربطی داره، شاهزاده های تو ی کتابا همیشه احمقن -حداقل اونا بلدن با ی بانوی متشخص درست رفتن کنن -تو ؟ متشخص؟
50
2 ماه پیشحال من اینجا هستم. نشسته تنها سر میز شام با ظرفی از سالاد شیرازی که دارد کوفتم میشود(نه واقعا، سالاد شیرازی هیچوقت کوفت نمیشود ) مادر روی مبل نشسته و کتابش را میخواند و گهگاهی آه میکشد برادرم هم با پوزخندی اسکرول میکند که واضح است از گندی که زده راضی است، پدر هم خواب است. خب اشکالی ندارد من سالاد را دارم حتی اگه کل خونه عصبانی باشند، کل ظرف سالاد مال من است
111