حال من اینجا هستم. نشسته تنها سر میز شام با ظرفی از سالاد شیرازی که دارد کوفتم می‌شود(نه واقعا، سالاد شیرازی هیچوقت کوفت نمی‌شود ) مادر روی مبل نشسته و کتابش را می‌خواند و گه‌گاهی آه می‌کشد برادرم هم با پوزخندی اسکرول می‌کند که واضح است از گندی که زده راضی است، پدر هم خواب است. خب اشکالی ندارد من سالاد را دارم حتی اگه کل خونه عصبانی باشند، کل ظرف سالاد مال من است