ماریلا
_اگه برم ماموریت دلت برام تنگ میشه؟
+من همیشه دلتنگتم
_اگه فقط یه سرباز ساده نبودی با خودم میبردمت
+کی برمیگردی؟
_سه روز دیگه
+تا اون موقع دنیا برام مثل جهنمه
_پس سه روز رو توی جهنم تحمل کن تا بهشت رو برات بیارم!
9پسند2نظر0
فنجون
داستانهای دیگر این نویسنده
21 روز پیش
لباس هایم را تا میکردم هر کدام از لباس هایم را که به دست میگرفتم قبل از تا کردنشان بویشان میکردم ، بو های مختلفی را در هر دانه از لباس هایم حس میکردم بوی لحظه ای که بهترین عکس عمرم را گرفتم یا بوی لحظه ای که خوشحال ترین آدم بودم....تمام لباس هایم بوی لحظات را میدادن برخی از آنها بوی لحظات غمگینی میدادن لحظه ای که فردی را از دست دادم یا لحظه ای که غمگین ترین آدم بودم....همه لباس هایم را تا کردم و تمام لحظاتم را تا کردم و درون کمد گذاشتم لحظه هایم همیشه با من بودند و هرگز مرا ترک نمیکردند گوشه به گوشه وجودم را گرفته بودن از گذشته نمیتوانستم فرار کنم شاید عذاب آور بود که این من بودم که همیشه همه چیز را به خاطر داشت چندین مدت بعد فردی از من پرسید که چرا همیشه لحظات با ما هستند و ما نمیتوانستیم آنها را از خود دور کنیم؟من جواب دادم که بخاطر این است که انسان بداند از کجا آمده است چه چیزی را تجربه کرده است و قرار است چه آینده داشته باشد آینده های بعد و بعد تر تبدیل به گذشته میشوند گذشته هایی که آینده را میسازند بدون وجود گذشته آینده ای هم شکل نمیگیرد و بدون آینده گذشته ای هم شکل نمیگیرد.......
10
21 روز پیشکنار هم قدم ورمیداشتیم لحظه ای رو کرد به من و گفت:حواست است کجا قدم میگذاری؟ جوابی به او ندادم وقتی سوار اتوبوس شدیم دستانم را بر روی میله گذاشتم باز هم رو کرد به من و گفت:حواست هست دستانت را کجا میگذاری؟ به او گفتم:چرا همچین چیز هایی میگویی؟ مگر قدم گذاشتن یا گرفتن میله اتوبوس به دست هم فکر کردن میخواهد؟ گفت:نه ، گفتم شاید برایت جالب باشد هر جایی که تو قدم میگذاری ممکن است فردی انجا قدم گذاشته باشد که دیگر در این دنیا نباشد یا این میله های اتوبوس ممکن است دستانی بهشان خورده باشد که دیگر در این دنیا نباشند خوب است که انسان هر روز نگاهی به اتفاقات طبیعت اطرافش بیندازد و قدر همه چیز را بداند. بی تفاوت به او گفتم:عجب حوصلهای داری! دو روز بعد وقتی که سر مزار او بودم حالا دانستم که منظور او چه بود!
10