پروانهی آبی
من زنده ام چون امیدی روشن در دل خود دارم
من زندهام چون میخواهم برای زندگیم بجنگم
من زنده ام چون شاید هنوز کسانی باشند که مرا دوست داشته باشند
من زنده ام...(ادامه در نقدها)
15پسند6نقد0
فنجون
داستانکهای دیگر این نویسنده
8 ماه پیش
بعضی از حرفها میتونن از یک تیری که به قلب انسان خورده باشه هم بدتر باشن
130
8 ماه پیشهوا دو نفر است منو غمهام...
163
8 ماه پیشهمیشه به من میگفت که هیچگاه ترکت نمیکنم وقتی به حرفش فکر میکنم خندهای سر میدهم چون ظاهراً همهی حرفایش جوکی بیش نبود
130
8 ماه پیشبعضی از آدمها تو را بخاطر نفع خود میخواهند نه به خاطر خودت
110
8 ماه پیشاون سعی میکنه که همه رو ازت دور کنه اما یه روز خودش ترکت میکنه و تو میشی یه آدم تنها
100
نقدها
من زنده ام چون هنوز در بارانی که به هنگام عصر میبارد، با تو نرقصیدم.
من زنده ام چون مجبورم،چون کسانی در زندگی ام وجود دارند که نگرانم خواهند شد
برای زندگی کردن رویایم زنده مانده ام،هرچند با ته ماندهی نور کم سویی از امید.
من زنده ام چون هنوز با ماه همنشین نشده ام
من زندهام چون هنوز دلیل خیلی چیزها را نمیدانم.
من زنده ام زیرا به تازگی لیست آرزوهایم را نوشته ام و گریستم ... زیرا امیدی برایشان در دل خود ندارم! من زنده ام زیرا خانواده ای دارم که نیازمند جنگیدن من هستند!