شش.م.آواره22 دی 1404گاهی وقتها درد آنقدر در وجودت میماند که تو میشوی جزئی از دردی که دیگر حسش نمیکنی. این همان آغاز مردن است. درد از درون تو را میخورد و تو فقط یک قالب بدون زندگی هستی5پسند0نقد0برای شرکت در گفتگوها و نشان دادن پسند، از اپلیکیشن فنجون استفاده کنید.باز کردن در اپلیکیشن
نقدها
هنوز نقدی ثبت نشده است
نقدهای این داستانک اینجا نمایش داده میشوند.