فنجون

خانه
درباره ما
رهانش‌ها

وقتی شعله های سرخ و زرد آتش بر پیکر بیجان آرزوهایم زبانه… | ش.م.آواره | فنجون

فنجون

خانه
درباره ما
رهانش‌ها

وقتی شعله های سرخ و زرد آتش بر پیکر بیجان آرزوهایم زبانه میکشید. خدا با لبخندی کنارم نشسته بود و چشم به شعله ها دوخته بود. هر دو تسلیم، هر دو محو تماشا😔

3پسند0نظر0

برای شرکت در گفتگوها و نشان دادن پسند، از اپلیکیشن فنجون استفاده کنید.

داستان‌های دیگر این نویسنده

16 روز پیش

یکی بود، یکی نبود.اون یکی که بود هیچ وقت نبود. اون یکی که نبود، همیشه بود. الکی پلکی همه جا بود. گَپ میزد و راه می رفت. بالا و پایین می رفت، دلت براش غش می رفت.

یک ماه پیش

2 ماه پیش

تاوان کدام گناه بود که مرا به جهنم این دنیا پرتاب کردند.

120

3 ماه پیش

جهنم چیست؟ یک قدم به سوی خودت برداشتن و ده قدم در باتلاق وجودت فرو رفتن. جنس جهنم از آتش نیست. جنس جهنم از جنس سرد گِل و لای باتلاق خواستن و نتوانستن است.

100

6 ماه پیش

من میدوم. او میدود. من از نفس می افتم. او همچنان می دود. من تقلا می کنم. او می دود. من می بُرم و او همچنان می دود. عجب دونده ی خوبیست زندگی😔