درد عجیبیه ... آدم همیشه تهش با مریضی، فقر، بی کاری و ورشکست ... کنار میاد اما.... هیچ وقت با ضربه های (حتی کوچیک) کسی که دوستش داری کنار نمیاد ضربه های مکرر مثل تیر زهر آلودی میمونه که آدمو نابود میکنه و سخت تر اونجاست که نتونی راجبش حرف بزنی