یک ثانیه بیشتر... هنگامی که لبه ی پشت بام ساختمان مان در هوای بارانی ایستاده بودم و هر لحظه به فکر پرواز بودم.در لحظه ی رهایی،تلفنم زنگ خورد و آن تماس از طرف مادرم بود.می خواستم با تمام دار و ندارم زمان را برگردانم...اما سقوط،راه برگشتی ندارد.